Sıcak Bölgede Tugayı Ziyaret -2

   13 Mehmetçiğimizin Gabar Dağında şehit edilmesinden kısa bir süre sonra Hakkari ilinin, Yüksekova ilçesinin Dağlıca köyü yakınlarında 12 askerimizin acı haberini aldık.

   Bu iki olay ülkede tansiyonu iyice yükseltti.

   Ülkemizin her tarafında mitingler,yürüyüşler düzenlendi.

   Bölünmez bütünlüğümüz konusunda son derece duyarlı yurttaşlarımız ellerinde bayraklarla bu eylemlere gözleri yaşlı bir şekilde katıldı. Terörü lanetledi. Evlere, balkonlarına astığı şanlı Türk Bayraklarıyla da duruşlarını gösterdiler.

   Türkiye’nin dört bir yanında bu sıcak gelişmeler olurken, Gazetemiz İmtiyaz Sahibi H.Hüseyin Aykan sıcak bölgeye tam bu tarihlerde gitti.

   Dün karar verme Devletin yetkili kurumlarını bilgilendirme, sıcak bölgeye ulaşma ve ilk izlenimleri aktarmıştık.

   Bugün yazı dizimize hepimizin yakından tanıdığı Bolu sokaklarında beraber yürüdüğümüz gururumuz Bolu 2. Komanda Tugayını ziyaretle devam edeceğiz.

   2. Komando Tugayı, tüm komando tugaylarının kurucusu ayrıca Türk Silahlı Kuvvetlerinin ilk komando tugayıdır. 07 Haziran 1965 tarihinde Ankara’da iki taburlu olarak kurulmuştur. Kıbrıs Barış Harekatına da komando tugayı personelinden 7 subay, 9 astsubay ve 45 er şehit vermiştir. Tugayın Bolu’da konuşlanması 1973 yılıdır. 1984 yılında Hakkari’de Dağ ve Komando Tugayını kurmuştur. 1984 yılından 1998 yılına kadar aralıksız 14 yıl boyunca görev yapmış, 1985 yılında sınır ötesi harekatını ve birçok operasyona katılmıştır. 2004 yılından itibaren K.Irak’ta, 2005 yılından itibaren de iç güvenlik bölgelerinde terörle mücadele konusunda aldığı görevleri başarıyla devam etmektedir.

   İşte bu şanlı tugayın konuşlandığı nizamiyesinin önündedir H. Hüseyin Aykan.

   Tugayın önüne geldiğinizde neler hissettiniz?

   Bolu 2. Komando Tugayı İkizce köyünde konuşlanmış.

   İkizce köyünün girişinde epey geniş bir arazide binaları ve çadırları var. Köyün etrafı üst düzeyde güvenlik çemberi oluşturulmuş.

   Aracımızın kapı önünde durmasını güvenlik nedeniyle izin vermeyen askerler Bolu’dan geldiğimizi ve yerel bir gazete olarak amacımızın sadece ziyaret olduğunu söylediğimde kulaklarına inanamadılar. Tekrar tekrar nereden geldiğimizi sordular. Kimlik bilgilerimizi kontrol ettikten sonra bizi çok samimi kucakladılar. Bazıları duygularına hakim olamadı. Bu beni çok etkiledi.

   Sonrası…..

   Aracımızı köy girişine bıraktık. Görevli askerler üstlerine Bolu’dan geldiğimizi, amacımızın sadece ziyaret olduğunu bildirdiler. Kısa bir süre sonra Tugayda görevli bir grup subay bizi Nizamiye’nin kapısında karşılayıp içeri buyur ettiler.

   Subaylarımızın size yaklaşması nasıl oldu?

   Güvenlik nedeniyle isimlerini vermeyeceğimiz subaylarımız 1200 km. uzaktan gelen gazetemiz haber ekibini çok sıcak karşıladı. Bolu’da aynı sokaklarda yürüdüğümüz, aynı marketten alışveriş yaptığımız, aynı berberde traş olduğumuz bazı tanıdık yüzlerin gözleri doldu.

   Üsteğmenin söylediği bir cümle var bunu tekrarlar mısınız?

   Genelde hep Bolu’yu konuşuyoruz. Bolu’da tanıdık kişilerden, arkadaşlarından bilgiler almak istiyorlar. Tanıdıkları hakkında bilgiler verirken gerçekten heyecanlanıyorlar. Bizde amacımız nezaket ziyareti olduğundan cevap alamayacağımız konulara girmemeye özen gösterdik. Bu hemen dikkatlerini çekmişti.,duyarlığımız konusunda teşekkür ettiler. Çakı gibi bir üst teğmen sohbet iyice koyulaştığında “Vatan görevi için Bolu’da görevliydik yine vatanın bölünmez bütünlüğü için buralardayız. Üst düzey görevdeyken Bolu’dan sizlerin bizi ziyaret ederek gösterdiğiniz dayanışmayı hiç unutmayacağım” dediğinde herkesin gözleri nemlenmişti.

   Sanıyorum vedalaşma zamanı geldi

   Bu bir saat süren ziyaretimizde tüm gördüğümüz askerlerimiz ve subaylarımız vatana karşı olan borçlarını tam bir sorumluluk duygusu içinde yapmanın gururu var. Bu yüzlerinden hemen okunabiliyor. Bu güven bana ve yanımdaki arkadaşlara da yansıdı. Onlarla bir kez daha gurur duyduk.

   Köyümüzden hiç PKK’ya katılan olmadı.

   H.Hüseyin Aykan bu duygularla ayrılıyor Tugayımızın konuşlandığı yerden. Nizamiye kapısından birbirlerine el sallayarak vedalaşıyorlar. Şimdiki durakları İkizce Köyü. Yanlarında bir asker Muhtar M.Emin Saltan’ın evini göstermek için rehberlik ediyor.

   İkizce köyü Gabar ve Cudi Dağlarının eteklerinde kurulmuş. Geniş bir vadide kurulan köy 40 hane ve 390 kişi yaşıyor. Köyde bir ilköğretim okulu bulunuyor. Cizre Şırnak Karayolunun 31. kilometresinde kurulan köy Şırnak’a bağlı. 1978 yılına kadar Düvyan ismiyle anılan köy Gabar ve Cudi Dağlarının oluşturduğu vadide kurulduğu için İkizce ismini almış.Köyün en önemli sorunu eğitim. Köyde okul binası hariç hiç katlı bina yok.

   Köyün yaşlılarıyla sohbet etme imkanı oldu mu?

   Tabi ki. Köyün en yaşlılarından olan Yusuf Alış’la sohbet ettik. Yusuf Amca daha biz sormadan anlatmaya başladı. Bu köy şimdiye kadar iki kere boşaltıldı. En son 1995 yılında tekrar döndük. Yaşamım hep bu köyde, bu topraklarda geçti. Köyümüzden hiç PKK’ya katılan olmadı. Gururla askere giden gençlerimizden şehit düşen çocuklarımız var. Biz devlete bağlı bir köyüz. Bunu herkes bilir.

   Köylünün beklentileri var mı?

   Bu soruları biz karşılaştığımız kişilere sıkça sorduk. Gazeteci kimliğimizi öğrendikleri için tedirginleştiler. İçlerini kapanıp cevap vermek istemediler. Daha doğrusu esnek ve yuvarlak konuştular. Yusuf Amca bu konuda net. Devletimiz bize biraz daha sahip çıksın diyor.

   

   BOLU'LULAR BİZİM KARDEŞİMİZDİR.

   Tugayımız konusunda neler düşünüyorlar?

   Tugayın her konuda kendilerine sahip çıktığını, her dertlerine koştuğunu net şekilde belirtiyorlar. Eğitimde, sağlıkta, ilaç ve diğer yardımlarda Bolu Komando Tugayına minnettarlar. Zaten bizimde Bolu’dan geldiğimizi öğrenince “Bolulular Bizim Kardeşimizdir” diyerek daha yakın ilgi gösterdiler.

   İki çocuğunu teröre kurban veren Şırnak’ın İkizce Köyü Muhtarı Mehmet Emin Saltan “kalan çocuklarımı da teröre kurban etmek istemiyorum. Ne olur bu kan dursun artık dedi.”

   Köy muhtarları ile neler konuştunuz?

   İkizce Köyü Muhtarı E.Emin Saltan iki yıl önce 12 ve 13 yaşlarında olan iki oğlunu PKK’nın bölgeye bıraktığı patlamamış maddeler nedeniyle kaybetmiş. Evlat acısını en iyi bilenlerden. Kendisine yaptığımız ziyarettede sık sık “Tek dileğim akan kanın durdurulması” olduğunu tekrarladı.

   Bu acılı muhtar başka neler anlattı?

   Söylediğim gibi evlat acısını yaşamış. İki çocuğunu kaybetmiş. Her gün şehit edilen Mehmetçiklerin acısını en iyi bilenlerden. Bir sözü var ki çok anlamlı. Hergün yitirilen canlar var. Daha geçen gün bize her konuda destek veren, bize sahip çıkan Bolu Komando Tugayının 13 askeri buralarda şehit oldu. Kim bilir o gencecik askerlerin ana babaları ne hallere düştü. Burada bizim güvenliğimizi sağlayan askerlerin ana ve babaları hep diken üstünde yaşıyor. Bu kan dursun.

   Muhtarın oğluyla bir anınız var, anlatır mısınız?

   Muhtar Saltan’ın 9 yaşında Yusuf isimli bir oğlu daha var. Onu eşeğin yavrusuyla oynarken gördüm. Başını okşadığımda “ ağabeylerim oyun oynarken öldü. Bu nedenle babam beni evin önünden ayırmıyor. Tarlaya götürmüyor. Köyün etrafında rahatça dolaşıp, oyun oynayamıyorum. Çocukluğumu yaşayamıyorum.”dedi.

   Terör sadece Mehmetçiğimizi bizlerden alıp götürmüyor. Ateş sadece düştüğü yeri yakmıyor. Bu dayanılmaz acıyı sadece analar babalar yaşamıyor.

   Köyünden PKK’lı çıkmamış, devletine bağlı İkizce köyünde iki ağabeyini yitirmiş küçük Yusuf “Çocukluğumu bile yaşayamıyorum” diye isyan ediyor. Büyüklerinden bu belanın bitirilmesini istiyor.

   Yarın; 13 askerin şehit olduğu yerdeyiz. Facebook'ta Paylaş